PDA

Bekijk Volledige Versie : Dit geloof je gewoon niet... toch?



Troetelduifje
08-10-2010, 20:42
Wij zijn vandaag begonnen met de werkelijke verbouwing en verplaatsing van de volière.
We hadden een nette binnenkooi gemaakt waar de vogels zo lang in konden. Dus ik die volière in en alles vangen...
Wil ik net een diamantduifje in het binnenhok doen... vliegt me het enige jong dat ik zelf gehouden heb van de japanse meeuwtjes het hok uit!!!! En de schuurdeur stond open, dus ze (of hij) vloog zó naar buiten!!! :eek:

Ik met een net er achter aan, maar me hoela! Ze vloog naar de buren en nergens meer te vinden. Oh, ik balen zeg!
Nog rondgekeken, maar nergens meer te vinden. Tis ook zó'n klein bruin ding!
Ik al naar de fokker gebeld of hij nog had zitten, maar die van hem zaten 20 graden warm binnen, dus die konden niet meer naar buiten. Ikke vet balen zeg.
Ineens zie ik het jong in de buurt vliegen, of beter gezegd; ik HOORDE het.
En ja hoor; ver boven ons scheerde het kleine rotzakkie over. Jippie de vrijheid.
Over het plein, hierheen, daarheen... iedereen zei al: Die krijg je niet meer te pakken.
Zat ze in de dakgoot te tsjippen... tsjipte pa terug. Ze reageerden echt op elkaar, maar ze kwam toch niet naar beneden. Mijn man dacht dat het gewoon een mus was, maar ik herkende een bepaalde witte vlek op haar vlerk (of zijn).
Ik moedeloos naar binnen gegaan en de hele tijd hoorde ik het jong wel tsjippen en overvliegen enzo....
Ineens sta ik in de deuropening, zie ik haar op het dak van onze schuur zitten, waar het hok altijd tegenaan stond. Ik pak het netje en wacht af.
Het jong vliegt naar de vijver, wil daar landen, wat niet kan natuurlijk, wil ze op een laaf landen, maar daar schrikt ze van, dus ze falddert verder en landt moe op de grond bij de hortensia.
Ik eropaf en PATS!! Raak! Het net zat eroverheen!
Ikke snel vastpakken, klein deurtje van het binnenhok open, beestje naar binnen.

YES!!!! had ik haar weer!!!!! (of hem)

En pa en het jong met elkaar kwetteren!!!! Blij dat ze elkaar weer zagen, echt zó leuk.

Ik was zó blij, want dit jong was het kleinste van het nest, het langzaamste en ontwikkelde zich niet zo snel als de anderen. Het heet 'Pukkie' en ik vond het zo naar dat het weg was.... Het zou niet overleven en pa had zo hard gewerkt om in zijn eentje de jongen groot te brengen...Maar nu is het er weer. Yes, yes, yes!!!

Ik was helemaal hyper en stond echt te springen.... gelukkig zag niemand dat, want dat zag er bezopen uit.:cool:

Hans de Vries
08-10-2010, 21:15
Klasse Troetel!
Zoiets vergeet je nooit weer. Als je later heel oud bent en het woord Japanse meeuwen valt, zie je hem weer fladderen.
Enne... ik dat gespring van je best eens willen zien :eek:

gr
Hans

Troetelduifje
08-10-2010, 21:15
Geloof me; niets aan gemist hahaha.

firebird
08-10-2010, 22:17
Blij voor je dat het helemaal goed is gekomen. Vooral als je zo ontzettend meeleeft met je oogappeltjes -0-

Tori no Hime
08-10-2010, 22:58
Leuk verhaal! Echt een geluk dat je hem (of haar) terug hebt! :D

Troetelduifje
08-10-2010, 23:04
Leuk verhaal! Echt een geluk dat je hem (of haar) terug hebt! :D


Ja, het is nog af te wachten wat het is. Als het een vrouwtje is kan ze eigenlijk niet blijven als papa met haar eieren gaat maken. Want ik wil geen inteelt.
Als het een ventje is dan is het goed en mag hij blijven. Misschien dat ik er in de toekomst dan ooit nog 2 vrouwtjes bij zet, maar voorlopig zijn 2 genoeg.